martes, 27 de octubre de 2020

Fwd: Pelikula-FIGURAS OCULTAS.avi, Pelikula-SUFRAGISTAS.avi

Aupa, Jabi. Aipatutako beste filma DVDn daukagu.
Ea beste horiek behintzat, gura izanez gero, ikusi ahal dozuezen.

Besarkada bana.

---------- Forwarded message ---------
De: Itsaso Larrieta (vía Google Drive) <itsasolarrieta@gmail.com>
Date: dom., 25 oct. 2020 19:05
Subject: Pelikula-FIGURAS OCULTAS.avi, Pelikula-SUFRAGISTAS.avi
To: <echartefrancisco@gmail.com>


itsasolarrieta@gmail.com ha compartido los siguientes vídeos:
Unknown profile photo"Figuras Ocultas" eta "Sufragistas" partekatu ditut zurekin!
Google Drive: Ten todos tus archivos a mano desde cualquier dispositivo.
Google LLC, 1600 Amphitheatre Parkway, Mountain View, CA 94043, USA
Logotipo de Google Drive

lunes, 13 de febrero de 2012

HALONG BAY: FINAL DE TRAYECTO.

                                                            Hanoi-n, 2012ko otsailaren 13an
 
Tres horas más al este de Hanoi, en el golfo de Tonkín, se encuentra la Bahía de Halong. Hace tan sólo unas horas que he llegado de ese lugar. Halong  es un paisaje solemne, un capricho geológico de la naturaleza. El tiempo ha sido brumoso, pero con todo, navegar por los pasillos silenciosos de agua entre esas catedrales de roca viva cubiertas de verde jungla es de una emoción que sobrecoge. Alguien ha comentado que con un día luminoso las aguas se hacen de esmeralda y... Seguro que sí. Sin embargo, a mí me ha encantando la bahía tal cual la he conocido:opaca, envuelta en un velo de niebla, misteriosa.
 
Halong ha sido el final de mi viaje, la última estación. Han sido cien días de vagamundear por el sudeste de Asia, de conocer lugares y gentes de aquí y de allá, gentes de humana condición. Regreso con la satisfacción del deseo cumplido y, naturalmente, con la ilusión de volver a ver, escuchar y sentir a la gente que quiero. El mundo, paradójicamente, me parece más grande, y hoy me siento más relativo. También regreso con la consciencia de que de nada sirven los tomos, los volúmenes, las colecciones enteras de ignorancia que apilamos en nuestras bibliotecas interiores.
 
En cuanto a este blog (aparte de sonrojarme por mis errores ortográficos y gramaticales), tan solo decir que ha respondido al placer de la expresión y a la necesidad de  comunicación.
 
Mañana temprano dejaré el hotel y serán tres órbitas (Guangzhou, Paris, Loiu) y 27 horas. Después, cuando sienta que vuelvo a pisar la cuenca de Urdaibai, definitivamente mi viaje habrá concluido. Hasta entonces, pues!
 
 

sábado, 11 de febrero de 2012

AGURRAK

                                                                    Hanoi-n, 2012ko otailaren 11n
 
 
Gogoramen ederren artean itzuli naiz Hanoi-ra. Atzo goizean, Sapa herria Mong etniako jendez josita zegoen. Erreza, oso erreza da beraiengana gerturatzea. Jakin-minez hurbiltzen dira, kontu handiz, arrotzaren nondik norakoen berri izateko era samurrak erakutsiz. Euren gainean zerbait nahi baduzu jakin, luzaroan mintzatuko dira, arrotasun tanta barik, biktimismorik gabe (horretarako arrazoi bat edo beste eduki arren), modu naturalean. Xarmangarriak.
 
Sapatik irten baino lehenago nire Eslobakiako lagunekin jarri nuen zita gaurkorako. Izan ere, gaur,  Vietnam-en egin duten azken eguna izan da. Bihar goizean, Singapur-en hartuko dute lurra, eta apirila bitartean Asiako herrialde desberdinak ezagutuz ibiliko dira. Elkarrekin gozo-gozo afaldu ondoren, euren hoteleko ateraino lagundu ditut. Gero arte, lagunok!
 
Niri dagokidanez, bihar Halong Badiara joango naiz, itsasontzi baten (aspaldiko partez) azken- aurreko gaua bertako uretan igarotzeko.
 
 

jueves, 9 de febrero de 2012

COLORIDO ETNICO

                                                   Sapa-n, 2012ko otsailaren 9an
 
 
Las diferentes etnias que habitan en estas apartadas montañas del noroeste confieren al lugar un encanto especial. Cada cual tiene su propia lengua, además del vietnamita, y para un   extraño que repare en sus coloridas vestimentas resulta fácil distinguirlas entre sí. Tenía interés por conocer algún pueblo de cualquiera de las seis étnias que se dejan ver por Sapa. Y para ello me había apuntado a una caminata en un grupo de ocho personas. 
 
La primera sorpresa del día (agradable sorpresa) ha sido cuando nos han presentado a nuestra guía, una jovencísima chica de la etnia Mong. A medida que  transcurría la mañana nos hemos ido juntando con otros grupos que también eran guiados por alguna mujer de la misma etnia. Pero además de las guías, a cada grupo se ha sumado sin saber como ni porqué un buen número de mujeres Mong. Al final de la alegre manifestación, es decir del recorrido, todas han sacado de sus mochilas las "reivindicaciones" y, satisfechas éstas, ya  de vuelta a Sapa, todo el mundo contento. He disfrutado mucho del sentido del humor que gastan
 
Mañana volveré a tomar un autobús nocturno para regresar a Hanoi.
 
 

miércoles, 8 de febrero de 2012

SAPAKO IRUDI LAUSOTUAK

                                                                        Sapa-n, 2012ko otsailaren 8an
 
Hotza eta behe-laino trinkoa Sapan. Honelakoxe eguraldia nagusitu da egun osoan urrutiko herri malkartsu honetan. Eguna zabaltzean iritsi naiz, baina oraindik ez dut osatu herriaren radiografiarik, ez baita  ikusten sudur puntatik harago dagoena-eta. Hala eta guztiz ere, herrian zehar, gora eta behera, inguruko etnia ezberdinen emakumezkoak dabiltza,  erbesteengana hurbilduz, beraien produktuak saltzeko asmoz, beti ere oso era leunak eta atseginak erabiliz. Jakin badakite edertotxo beraiek direla inguruotako erakarpenik handiena.
 
Ni ere herrian zehar ibili naiz gora eta behera, behera eta gora. Biharko eguraldia ez bada oso euritsua,ordea, talde batean, sei orduko ibilaldi bat egiteko asmoak ditut,  inguruko etnien herrixkatxoak eta arroz-soroak ezagutzeko.
 
Beste gai batera pasatuz, bai Hanoi-n eta bai Sapa-n ere topo egin dut Eslobakia-ko bikotekidearekin. Arratsaldeko azken orduak eguneko inpresioez aritu gara basoerdi baten inguruan.